نقش فناوری های بر هم زننده(Disruptive Technologies) در تحول دیجیتال

نقش فناوری های بر هم زننده(Disruptive Technologies) در تحول دیجیتال

بر اساس تعریف فرهنگستان ادب و زبان فارسی، (Disruptive Technologies) به آن دسته از فناوری هایی اطلاق می شود كه مبانی رقابت فناوری را تغییر می‌دهند و صنایع و بازارهای جدید را بنیان می‌نهند و بهبود یافتۀ فناوری‌ های موجود نیستند. به عنوان مثال، ماشین حساب در مقایسه با چرتکه یک (Disruptive Technology) به حساب می‌آید.

معادل های فارسی (Disruptive Technology) عبارتند از : فناوری برافكن ، فناوری برهم زن ، فناوری تحول آفرین ، فناوری تحول زا، فناوری سامان‌گسل، فناوری انقلابی، فناوری بنیادین و فناوری برهم زننده، كه فرهنگستان واژه فناوری برافكن را انتخاب كرده است اما معادل " فناوری برهم زننده " عرفاً رایج تر است. در همین راستا، نوآوری های برهم زننده به آن دسته از فناوری هایی گفته می شود كه نتیجه مستقیم فناوری های برهم زننده هستند. اینترنت یكی از بزرگترین نوآوری های برهم زننده است.

بر اساس دیدگاه مطرح شده در مقاله "رویارویی با تكنولوژی‌های بر هم زن"، این فناوری ها ویژگی های زیر را دارند:

• یک تکنولوژی زمانی بر هم زننده محسوب می شود که استفاده از آن منجر به تولید محصولاتی با ویژگی های عملکردی متفاوت از ویژگی های دلخواه مشتریان موجود،  شود.

• تکنولوژی های بر هم زننده، یافته های علمی ای هستند که پارادایم های محصول را تغییر می دهند و پایه ای برای ایجاد یک پارادایم جدید و رقابتی‌تر فراهم می‌سازند. تکنولوژی های بر هم زننده، موجب کسب پیشرفت های تصاعدی در ارزش و اعتبار نوآوری‌ها و محصولات و فرآیندها نزد مشتریان می‌ شوند.

• این تکنولوژی ها، محصولاتی را تولید می کنند که بر تامین خواسته های مشتریان پیشتاز متمرکز هستند و معمولا نتیجه زمان بندی درست و زمینه یک انتقال تکنولوژیک هستند. این زمانبندی به سختی قابل مدیریت کردن است ولی یک منبع عالی برای ایجاد مزیت رقابتی است.

در حقیقت مهم ترین ویژگی فناوریهای برهم زننده، توانایی ارایه قابلیت های عملكردی جدید برای بهبود تجربه مشتریان است. فناوری های برهم زننده یكی از عوامل اصلی عبور از عصر اطلاعات به عصر دیجیتال هستند و عنصر جدایی ناپذیر تحول دیجیتال در صنایع محسوب می شوند. صنایع در دوره های زمانی مختلف با فناوری های برهم زننده مواجه بوده اند. در همین راستا می توان دوره های تاریخی را برای صنایع به سه دوره تقسیم كرد:

دوره اول - عصر صنعتی از 1940 تا 1960 میلادی

ویژگی ها ی عصر صنعتی

بارز ترین ویژگی عصر صنعتی، اتوماسیون و خودکارسازی است.

ویژگی های بازار در عصر صنعتی

 اقتصاد از جنس اقتصاد خریدن است . یعنی اقتصاد خریدن اولویت دارد.

 نقش کاربر و مشتری محدود است. مشتری فقط یک مصرف کننده است. یک تولید کننده و کاربرانی که نقش های مختلفی دارند وجود دارد که از تولید کننده خرید انجام می دهند.

 کسب و کار ها محصولات تك منظوره تولید می كنند.

 رقابت به معنای "بازی مجموع صفر" است، یعنی کسب وکار ها با هم رقابت می کنند و انتهای این رقابت برای طرفین رقابتِ صفر-صفر است یعنی برای رقبا حالت برد-برد اتفاق نمی افتد و به جای اینكه رقبا بر روی مزیت های تعاملی خود متمركز شوند بر روی مزیت های رقابتی تاكید دارند. در حقیقت کسب و کار ها منابع درآمدی خود را خرج تبلیغاتی می کنند که رقبا را تضعیف یا تخریب کنند ولی در انتها هیچکدام از این کسب و کار ها به اهداف خود نمی رسند و صرفاً سهم بازار همدیگر را دچار تزلزل می نمایند.

 مرزهای صنایع از قبل تعریف شده است. و صنایع مختلف در حوزه های كاری مختلف با هم رقابت نمی کنند، زیرا دارای مرز های محدود و شفافی هستند.

دوره دوم - عصر اطلاعات از 1960 تا 2006 میلادی

 پیدایش و رونق main frame ها، کامپیوتر های شخصی و سیستم های client – server

 پیدایش و رونق یافتن معماری سرویس گرا و نرم افزار های متن باز ( Open source)

 خودکارسازی و اتوماسیون صنایع

 تاكید بر مدیریت بهره وری در صنایع

دوره سوم – عصر دیجیتال از 2006 تا 2030 میلادی

عصر دیجیتال، دوران تحول دیجیتال نامیده می شود. بارزترین ویژگی عصر دیجیتال، نوآوری است. نوآوری در عصر دیجیتال ماهیت تحولی دارد و موجب انقلاب صنعتی چهارم می شود محصولات چند منظوره و متصل به اینترنت و شبکه هستند. مثل تلفن های همراه هوشمند كه علاوه بر كاركردهایی ابتدایی مكالمات صوتی ، مجهز به دوربین عكاسی و سایر امكانات نیز هستند.

 عصر دیجیتال ، عصر پلتفرم ها (Platform) است و مهمترین عنصر در آن ، مدیریت جریان ها (Flow Management) است . اعم از جریان اطلاعات ، جریان داده ها ، جریان دانش ، جریان انرژی و جریان ماده.

 صنایع داری مرزهای محدود و شفاف نیستند و روند همگرایی (Convergence) موجب در هم آمیختگی صنایع با همدیگر شده است. یعنی با یك اكوسیستم كسب و كار (Business Ecosystem) با تاكید بر شبكه سازی كسب و كار (Business Networking) مواجه هستیم.

 محصولات چند منظوره و متصل به اینترنت و شبکه هستند. مثل تلفن های همراه هوشمند كه علاوه بر كاركرد هایی ابتدایی مكالمات صوتی ، مجهز به دوربین عكاسی و سایر امكانات نیز هستند.

 برخلاف عصر صنعتی که رقابت ها، رقابت های مجموع صفر بودند، در عصر دیجیتال کسب و کار ها به دنبال همکاری های راهبردی و پیدا کردن منافع مشترک هستند. از مسیر مزیت های تعاملی به مزیت های رقابتی می رسند.

 در عصر دیجیتال کسب و کار ها مشتری مدار هستند و مشتری جزئی از کسب و کار محسوب می شود و نقش مشتریان و کاربران ارتقاء پیدا می کند و هم در نقش تولید کننده ارزش ، مصرف کننده ارزش و منتقل کننده ارزش فعالیت می کنند. مشتری ، نقطه آغاز و پایان كسب و كار محسوب می شود و از این رو موضوع فرآیند های انتها به انتها (End-To-End Process) جدی گرفته می شود.

 عصر دیجیتال بر روی اقتصاد تسهیم (Sharing Economy) تمرکز دارد و معتقد است كسب و كارها و مشتریان و پیمانكاران آنها می توانند از طریق به اشتراك گذاری منابع خود به ارزش های جدید دست یابند.

 در عصر دیجیتال نقش فناوری هایی پررنگ تر است که نوآوری را تحریک می کنند و به بشر در خلق مصنوعات هوشمندتر کمک می کنند مانند :

o هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) از طریق یادگیری ماشین (Machine Learning) نوآوری را تحریک می کند و موجب انفجار نوآوری می شود.

o اینترنت چیزها(Internet of Things) نوآوری را به یکباره گسترش وسیعی داد.

o وسایل نقلیه هوشمند مانند خودرو های بدون سرنشین (Autonomous Vehicle) که از طریق یادگیری از محیط پیرامون خود عمل می کنند.

o پوشیدنی های هوشمند (Wearable)

o رایانش ابری (Cloud Computing)

o برنامه های کاربردی موبایل (Mobile Apps)

o پول های مجازی (Blockchain)

قش فناوری های بر هم زننده(Disruptive Technologies) در تحول دیجیتال

فلسفه وجودی مركز دانش بهاسان ، به اشتراك گذاری تجربیات و انتشار دانش های جدید در حوزه كاری BPaaS در راستای پشتیبانی از مشتریان و پاسخ به نیازهای دانشی علاقه مندان به این حوزه است. این مركز دانش حاوی دانش ها ، تجربیات و اطلاعاتی است كه می تواند به تصمیم گیری های شما كمك سازنده كند.